<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0">
  <channel>
    <title>Labiryntowce</title>
	    <link>http://www.mala-rybka.strofmtoday.info</link>
    <description>Bojowniki, prętniki etc.</description>
    <language>en-us</language>
    <pubDate>Tue, 07 Sep 2010 06:45:55 +0200</pubDate>
    <lastBuildDate>Tue, 07 Sep 2010 06:45:55 +0200</lastBuildDate>
    <generator>Log1 CMS</generator>
    <managingEditor>biuro@4poziiiom.pl</managingEditor>
    <webMaster>biuro@4poziiiom.pl</webMaster>
    <ttl>60</ttl>

    <item> 
<title>Ryby labiryntowe</title>
<link>http://www.mala-rybka.strofmtoday.info/index.php?q=rybylabiryntowe</link>
<description>Ryby błędnikowe, inaczej labiryntowe
Są to ryby o trybie życia zbliżonym do wielkopłetww (podrząd: Anabantidei, dawniej  rodzina Anabantidae, łaźco-wate). Tryb życia i rozmnażanie  jak wielkopłetwy, ale są ciepłolubne  wymagają temperatury 22-28C, do rozmnażania 26-30C. Z reguły naryDek wymaga pierwszego pokarmu bardzo drobnego  nannoplanktonu (nannos po grecku znaczy karzeł), np. wrotkw. Można dokarmiać je szczyptami mleka w proszku i żłtka z ugotowanego na twardo jajka. Obniżenie twardości wody i jej poziomu mają pewne znaczenie dla pobudzenia tych ryb do tarła.
Gatunki  pochodzące z tropikalnej Azji:
Bojownik wspaniały (Betta splendens Regan)  samce są bardzo agresywne w kontaktach między sobą, używane w Tajlandii do walk, ktrych wynik obstawiają gracze-hazardziści. Trzymane od stadium narybku w większej gromadce są łagodniejsze w stosunku do znanych sobie osobnikw. Bojowniki wspaniałe, samce, przynajmniej z niektrych rodw, zdają się pożądać walki. Wobec innych ryb są łagodne, jedynie samiec w nastroju godowym może być brutalny, niebezpieczny dla samicy, jeśli nie jest ona gotowa do tarła. Jeśli oddziela się parę do tarła do osobnego akwarium (lęgni-ka), to powinno ono być przestronne i zaopatrzone w kryjwki z roślin, przy powierzchni, aby samica mogła spokojnie przygotować się do tarła, w tym  przygotować większą ilość gotowej (dojrzałej) ikry. W oglnym akwarium inne ryby rabują ikrę podczas tarła. Dobrym rozwiązaniem są pływające pojemniki ze sztucznego tworzywa, niewiele wystające ponad poziom wody w akwarium. Ryby same wskakują do takiego pojemnika. Samiec buduje tam wśrd pływających roślin gniazdo. Gdy następnie wskoczy dojrzała do tarła samica, ryby odbędą w pojemniku tarło, po czym samica opuści pływający dom i nie będzie nękana przez zajętego potomstwem samca.
Są liczne odmiany barwne, wielkopłe-twe, ale samice zawsze wyglądają skromniej (patrz  opis dużego akwarium z rybami błędnikowymi w Barwnym świecie w akwarium" Hansa Frey'a). Sprowadzono też niedawno odmianę bojownikw wspaniałych z rozdzieloną w środku płetwą ogonową i z wydłużoną, długą u nasady, płetwą grzbietową.</description>
</item> 
<item> 
<title>bojownik łagodny</title>
<link>http://www.mala-rybka.strofmtoday.info/index.php?q=bojownikagodny</link>
<description>Bojownik łagodny {Betta imbellis Lan-dignes)  o drobniutkich niebiesko lśniących cętkach na ciemnym boku samca. Piękne, płodne krzyżwki tych dwch gatunkw być może zdarzały się już dawniej, gdy nie znano B. imbellis jako osobnego gatunku. Z krzyżwki takiej wyhodowano lśniącą odmianę bojownikw neonowych", o jasnym, turkusowym, metalicznym niemal połysku.
Wielkopłeiw Day'a (Pseudosphrome-nus dayi Kohler, synonim: Macropodus cupanus dayi  rys. 98)  ciepłolubny; gniazdo z piany znajduje się nie na powierzchni wody, lecz w ukryciu  pod liśćmi lub korzeniem". Płochliwy! Parosphromenus deissneri Bleeker  osiąga 3,8 cm długości, ikrę i larwy chroni w grocie, u powały, bez gniazda z piany.
Rodzaj Tńchopsis, skrzeczyk.
Prętnik wargacz {Colisa labiosa Day)  samice mają krtsze ciało od samcw, nie mają zaostrzonej płetwy grzbietowej, są pięknie ubarwione, ale inaczej niż samce. W czasie godw są bledsze od partnerw. Zjadają one duże ilości glonw. Istnieje też odmiana nazywana rżnie, ale o barwach: pomarańczowej, u samicy przechodzącej ku grze w białą, wybarwione samce są brązowoczerwone z białą płetwą grzbietową. Prętniki wa-rgacze zeskrobują swoimi grubymi wargami dużo glonw. To samo dotyczy innej ryby błędnikowej  zdecydowanie ciepłolubnego (ponad 23C, tarło w temperaturze ok. 30C) całuśca, czyli całuska (Helostoma temnickii Cuvier i Valen-ciennes). Całusiec nie buduje gniazda i w ogle nie sprawuje opieki. Może przekraczać 20 cm długości.</description>
</item> 
<item> 
<title>Prętnik karłowaty</title>
<link>http://www.mala-rybka.strofmtoday.info/index.php?q=prtnikkarowaty</link>
<description>
Prętnik karłowaty {Colisa lalia Hamil-ton-Buchanan  rys. 99).* Colisa sota Hamilton-Buchanan  prętnik miodowy, inaczej trjbarwny (rys. 99).
Prętnik pręgowany (Colisa fasciata Bloch i Schneider)  do 12 cm długości.
Rodzaj Trichogaster  rodzaj ten określa się mianem gurami, choć właściwy gurami (Osphronemus goramy Lacepe-de), od ktrego miejscowej nazwy goramy (żyje w Indonezji) wzięła początek nazwa tych ryb, nie gości zwykle w naszych akwariach, dorasta bowiem do 60-70 cm.
Trichogaster mają zwyczaje stadne, poza okresem godw i sprawowania opieki. U dwch pierwszych gatunkw czasem samiec po tarle nie odgania samicy, oboje partnerzy nie zagrażają ikrze ani potomstwu,
Trichogaster pectoralis Regan  do 20 cm długości (rys. 100).
* Prętniki karłowate potrafią zestrzeliwać siedzące nad powierzchnią wody owady, plując w nie wodą. Samiec budując gniazdo wplata w nie pływające rośliny i nitkowate glony. Ryby te występują od niedawna także w kilku odmianach powstałych przy udziale selekcji. Należy do nich odmiana czerwona, nazwana tak od głwnej barwy samca, i tęczowa, ktrej samce są pomarańczowe z niebieską głową, rubinową tęczwką, zielonkawym grzbietem i ułożonymi na płetwach nieparzystych barwami: niebieską, bordo i turkusową. Pewien hodowca, aby uzyskać mikroskopijny pokarm dla narybku prętnikw karłowatych, zawiesza w akwarium plasterek obranego ziemniaka; gromadzi się przy nim maleńki narybek. Ziemniak wyrzuca się, gdy stanie się lepki.
Trichogaster leeri Bleeker  gurami mozaikowy, do 12 cm długości.




</description>
</item> 
<item> 
<title>Gurami dwuplamisty</title>
<link>http://www.mala-rybka.strofmtoday.info/index.php?q=guramidwuplamisty</link>
<description>Gurami dwuplamisty (Trichogaster trichopterus Bloch i Schneider)  osiąga do kilkunastu centymetrw. Pierwotnie hodowana forma bywa określana mianem gurami brązowego.
Gurami niebieski  to forma wywodząca się z Sumatry; prawdopodobnie sprowadzono do Europy lokalną formę, bardziej niebieską od typowego Trichogaster trichopterus. Zdaje się, że pźniej znajdowano na Sumatrze tylko zwykłe, brązowe" gurami dwuplamiste. Forma niebieska prawdopodobnie nie miała początkowo ciemnoszarych plam, charakterystycznych dla gatunku. W wyniku krzyżwek z formą typową, niebieska rwnież ma obecnie plamy. Jedną z tych plam gurami dwuplamisty (rys. 101) ma
na pokrywie, drugą  w środku ciała, trzecią  przy samej płetwie ogonowej. Formę niebieską uważa się często za podgatunek i nazywa T. trichopterus su-matranus. W okresie godowym samiec każdej z tych odmian ma ciemnoszary plamisty wzr na ciele i płetwach. Z formy niebieskiej wyhodowano 2 odmiany barwne: marmurkową i złotą. Cecha złotego ubarwienia spowodowana jest działaniem genu, ktry nie jest ani recesyw-ny, ani dominujący, lecz ma podobną moc działania, jak gen dzikiego ubarwienia. Bowiem gurami złoty skojarzony z niebieskim (a zapewne tak samo jest po skojarzeniu z brązowym") daje potomstwo pośrednie  srebrne, zwane też białym; skojarzony natomiast z marmur-kowym  daje potomstwo znw pośrednie, ale czerwonawozłote, z odrobiną purpury  gurami ametystowy:



</description>
</item> 
<item> 
<title>Gurami księżycowy</title>
<link>http://www.mala-rybka.strofmtoday.info/index.php?q=guramiksiycowy</link>
<description>Gurami księżycowy (Trichogaster mic-rolepis Gunther)  dorasta do 18 cm (patrz zdjęcie i opis w książce H. J. Richtera).
Gatunki pochodzące z Afryki:
Rodzaj: Cłenopoma, buszowiec  mimo iż mają błędnik (oddechowy), wymagają natleniania wody. Ubarwienie maskujące, żłtobrązowe lub brunatne w plamy lub nieregularne prążki, przezroczysta tylna część płetwy ogonowej i przezroczyste końce płetwy grzbietowej oraz odbytowej  to cechy Ctenopoma oxyrhynchus Boulenger (fot. 41) i niektrych innych, ułatwiające im skradanie się do zdobyczy, ktrą mogą być nawet rybki. Ctenopoma oxyrhynchus nie buduje gniazda z piany, ikra po tarle pływa swobodnie u powierzchni wody, nie ma żadnej formy opieki. Gatunek ten bywał u nas mylony z C. congicum; dorasta do 11 cm.
Ctenopoma congicum Boulenger; C. ansorgii Boulenger  w prążki pomarańczowe, czerwone i brązowe; C. fas-cioiatum Boulenger, C. nanum Gunther  to 4 gatunki z budujących pieniste gniazda.</description>
</item> 
<item> 
<title>Gniazda piankowe</title>
<link>http://www.mala-rybka.strofmtoday.info/index.php?q=gniazdapiankowe</link>
<description>Budowniczowie pienistych gniazd wymagający w okresie rozmnażania miękkiej, lekko kwaśnej wody
Z rodziny cierniowcw (Nandidae): obrąbek Poiycentropsis abbreviata  pochodzi z Afryki Zachodniej. Przypomina wyglądem wyspecjalizowanych, skradających się drapieżnikw spośrd bu-szowcw {Ctenopoma). Samiec buduje luźne gniazdo z piany, zwykle pod liściem (lub kawałkiem styropianu). W poszczeglnych, kolejnych uściskach tańca godowego po 1 jajeczku dostaje się do gniazda (może się przyczepić do roślin). Tarło daje do 100 ziarenek ikry, po jego zakończeniu należy samicę zabrać. Podobno ikra może być czasem składana na liściach lub kamieniach. Samiec pilnując gniazda mruczy.
W temperaturze 24:;C larwy wylęgają się po kilku dniach, samiec przenosi je
do dołka i opiekuje się nimi dalej. Obowiązki ojca kończy obrąbek dopiero w parę dni po uzyskaniu przez narybek zdolności samodzielnego pływania. Ryby te wymagają wielu kryjwek i rozproszonego światła, pokarmu  żywego.
Z ryb błędnikowych: Malpulutta kretse-ri Deraniyagala z Cejlonu  gniazdo z piany buduje pod roślinami lub korzeniem.</description>
</item> 
  </channel>
</rss>
